แม่ผู้เยียวยา ~คนที่รักที่สุดในโลก~

ฤดูร้อนอันสดใสยามต้นฤดูร้อน
เวทีของเรื่องราวคือย่านร้านค้าแห่งหนึ่ง
ตัวเอกมาโอโตเมะ มาโคโตะ เป็นนักเรียนปีหนึ่งที่เพิ่งเข้าโรงเรียนใกล้ๆ ในปีนี้
เขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับทามามิ ผู้เป็นแม่ที่เปิดร้านดอกไม้ในย่านร้านค้า
ครอบครัวที่กลมเกลียวทำให้ชาวย่านร้านค้าคนอื่นๆ อิจฉาเป็นอย่างมาก
พ่อที่เป็นช่างภาพมืออาชีพเสียชีวิตไปตั้งแต่เขายังเด็ก หลังจากนั้นเขาก็อยู่กับแม่เพียงสองคน
แม่ที่ร่าเริงและอ่อนโยนราวกับดอกทานตะวัน ทำให้เขาไม่เคยรู้สึกเหงา
และมิกะ น้องสาวของแม่ที่อาศัยอยู่ใกล้ๆ ก็แวะมาเยี่ยมพวกเขาบ่อยครั้ง นี่ก็เป็นที่มาของเสียงหัวเราะที่ไม่ขาดสายในบ้านมาโอโตเมะ
คืนหนึ่ง ตัวเอกกำลังทำสิ่งที่เด็กหนุ่มวัยรุ่นคนอื่นๆ กำลังทำอยู่ นั่นก็คือการช่วยตัวเอง
แม้เขาจะมี "ของประกอบ" ที่ชอบอยู่หลายอย่าง แต่สิ่งที่ชอบที่สุดคือรูปถ่ายรูปหนึ่ง
นั่นคือรูปที่แม่ในวัยสาวซึ่งยังเป็นนางแบบนิตยสารถ่ายส่วนตัวกับพ่อที่เป็นช่างภาพ
ด้วยเหตุบังเอิญอันประหลาด เขาจึงได้รู้ว่านางเอกในรูปนั้นคือแม่ของเขาในวัยสาว
ภายใต้แรงกระตุ้นของความรู้สึกผิดศีลธรรม แม้จะรู้ว่าการกระทำนี้เป็นสิ่งที่ผิด แต่ก็ยังยากที่จะยับยั้งตัวเอง
วันรุ่งขึ้น น้องชายของเขาที่ตื่นตัวอยู่ไม่มีทีท่าจะอ่อนตัวลงเลย ยังมาพร้อมกับความรู้สึกเจ็บเล็กน้อย
หลังกินข้าวเช้า แม่จับได้ว่าพฤติกรรมของเขาผิดปกติ จึงรีบพาไปโรงพยาบาลทันที
ผลการวินิจฉัยของแพทย์คือ "ภาวะแข็งตัวค้างแบบเฉียบพลัน"
แพทย์กล่าวว่า "แม้จะรู้สึกเจ็บเพราะเลือดคั่งในเนื้อเยื่อฟองน้ำเป็นเวลานาน แต่ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อส่วนอื่นมากนัก เพียงแต่บางครั้งก็จะอยากหลั่งน้ำอสุจิขึ้นมาเป็นพักๆ"
ลูกชายคนสำคัญตกอยู่ในวิกฤตเร่งด่วน "นี่ นี่คือการกระทำที่สมเหตุสมผลในฐานะแม่ ในฐานะแม่ของลูกชายที่ป่วย ไม่ใช่การกระทำที่น่าอายเลยสักนิด" พลางรู้สึกเขินอายพลางช่วยตัวเอกจัดการปัญหาทางสรีระ
หลังจากนั้นทุกครั้งที่อาการกำเริบ แม่ก็จะจัดการปัญหาทางสรีระให้ลูกชายที่ป่วย
ทว่า เมื่อเวลาผ่านไป การทำให้ตัวเอกหลั่งน้ำอสุจิกลับยากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งทำให้เขาอ่อนตัวลงได้ยากขึ้นเช่นกัน
แม่ที่สังเกตเห็นเรื่องนี้ถอนหายใจเบาๆ แล้วในเสี้ยววินาทีถัดมา น้องชายของเขาก็ถูกโพรงปากอันอบอุ่นของแม่โอบล้อมไว้
"การกระทำที่สมเหตุสมผลในความคิดของแม่" ทำให้ลูกชายวัยรุ่นที่ "รักแม่ที่สุด" ลืมตัวไปหมดสิ้น ภายใต้แรงกระแทกของความรู้สึกผิดศีลธรรม สมองก็กลายเป็นความว่างเปล่า
"การกระทำที่สมเหตุสมผลเพื่อลูกชายที่ป่วย" นี่คือการกระทำที่ออกมาจากใจจริงของทามามิ ผู้เลี้ยงดูลูกชายเพียงลำพังหลังจากสามีเสียชีวิต
ทว่า แม่ก็เป็นผู้หญิงเช่นกัน ในระหว่างการรักษาลูกชาย น้ำหวานก็ไหลล้นออกมาจากดอกไม้ กลีบดอกที่ปิดสนิทก็ค่อยๆ เบ่งบานขึ้น
"ที่รักบนสวรรค์ ขอโทษนะ... ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปฉันคงกลายเป็นคนที่น่ารังเกียจ"