ชิออน ~เทวทูตเวทมนตร์อันโหดร้าย~

ตัวเอก อะซากิ ฮิโรกิ (あさきひろき) เป็นนักเรียนที่เรียนอยู่ในโรงเรียนในเมือง อาศัยอยู่คนเดียวในอพาร์ตเมนต์ชานเมือง ห่างจากพ่อแม่ที่บ้านเกิด
วันเวลาที่ไม่เปลี่ยนแปลง เช้าที่ไม่เปลี่ยนแปลง การไปโรงเรียนที่ไม่เปลี่ยนแปลง... ไม่สิ จะสายแล้ว! รีบลุกขึ้น ไม่สนใจผมที่ยุ่งเหยิง วิ่งออกจากบ้านไปที่สถานีทันที
ใกล้จะถึงสถานีแล้ว! ขึ้นรถไฟที่เพิ่งมาถึงขบวนนี้ได้ทัน แต่เพราะตัวเอกของเราสนใจแต่รถไฟ จึงไม่เห็นว่าตัวเองกำลังเดินข้ามถนน ซึ่งถนนสองเลนนี้มีรถวิ่งพลุกพล่าน...
รถบรรทุกที่พุ่งมาพร้อมเสียงเบรก เขาจึงได้เห็นสีหน้าตื่นตกใจของคนขับรถบรรทุก
"เอ่อ จะตายเหรอ?" ตรงหน้ากลายเป็นสีขาวว่างเปล่า คำพูดสุดท้ายสงบผิดปกติ สายตากลับมาเห็นภาพ รถบรรทุกจอดอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย ตัวเอกนั่งลงกับพื้น ผู้คนรอบข้างแตกตื่น "รอดแล้วเหรอ?"
ตอนนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงประกาศรถไฟเข้าสถานี "ว้า แย่แล้ว!" เขารีบลุกขึ้นวิ่งต่อ ไม่รู้ทำไม ร่างกายรู้สึกเบาขึ้นเล็กน้อย
คืนนั้น เขาเดินกลับบ้านจากสถานีอย่างช้าๆ พึมพำว่า "เอ๊ะ สุดท้ายก็สายอยู่ดี ขาดอีกแค่ 30 วินาที ฮ่า" ขณะที่เดินผ่านสวนสาธารณะใกล้บ้าน ต้นไม้ในสวนไหวตามลม พระจันทร์หลบเข้าไปในเมฆ ทำให้สวนที่ว่างเปล่ายิ่งมืดหม่น รู้สึกถึงความน่ากลัว ตัวเอกจึงเร่งฝีเท้า
"คุกคุก ดูเหมือนฉันจะเป็นคนแรก" ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ระหว่างทางข้างหน้า มีชายคนหนึ่งสวมเสื้อโค้ทยืนอยู่ หมวกกดต่ำจนมองไม่เห็นสีหน้า เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดปกตินั้นไม่อาจบรรยาย ดูเหมือนเคยเห็น แต่ก็ไม่ใช่ เสียงอื่นๆ หายไปหมด มีเสียงก้องยาวเข้าหู
"ฮ่าๆ รู้สึกไม่ดีเลยนะ ว่าแต่ดูเหมือนควรไปร้านสะดวกซื้อหน้าสถานี" พูดจบ ตัวเอกก็หันหลังเตรียมกลับไปสถานี แต่ระหว่างทางก็มีเงาคนปรากฏขึ้นอีกคน
"ยืนอยู่ตรงนั้นอย่าขยับ" ที่นั่นมีเด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่ แต่งตัวเหมือนกับคิเท็ตสึ (มุกเก่า ผลงานของฟูจิโกะ เอฟ ฟูจิโอะ)
"นี่มันคอสเพลย์สาวน้อยเวทมนตร์เหรอ..."
ขณะที่ตัวเอกภาวนาในใจ ชายที่สวมเสื้อโค้ทเมื่อกี้ก็เผยความรู้สึกแปลกประหลาดออกมา
"โกสต์... แสร้งทำเป็นคน"
"ตุ๊กตาตัวเดียวกล้ามาท้าคนเดียว มีความมั่นใจมากนะ ฮึฮึ"
ทิ้งตัวเอกที่ยืนอยู่ตรงกลางไว้ ทั้งสองคนสนทนากัน และการต่อสู้ก็เริ่มขึ้น
ปีกโปร่งใสที่กางออกด้านหลังเด็กสาวหุบเข้าข้างหน้าเหมือนกรวย ดั่งป้อมปืนที่บินอยู่กลางอากาศ
แสงลำแสงจากปลายปีกยิงพร้อมกัน เป้าหมายของมัน—"เฮ้ ทำไมเล็งมาที่ฉันล่ะ"
ชะตากรรมสุดท้ายของพระเอกผู้โชคร้ายของเราจะเป็นเช่นไร?