สวนสวรรค์ของเหล่าลูกแกะ

「เฟรย์ยาร์ด」เป็นโลกที่เครื่องจักรไอน้ำและเวทมนตร์ดำรงอยู่ร่วมกัน ด้วยภูมิอากาศอบอุ่นประกอบกับการปกครองที่เมตตา ทำให้วัฒนธรรมพัฒนาอย่างรวดเร็ว เมืองนี้มีระเบียบเรียบร้อยดีและระดับการศึกษาก็พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ เป็นเมืองหลวงกลางที่สงบสุข เป็นเมืองหลักของราชอาณาจักรกลาง และเป็นหนึ่งในหกเมืองใหญ่ที่ล้อมรอบดินแดนหลวงกลาง「อูไรส์เกา」 恰好ทั้งสามด้านติดกับดินแดนหลวงและทะเล รวมถึงประเทศเพื่อนบ้าน「เซลบันเดส」ที่มีความสัมพันธ์ค่อนข้างดี ภูมิอากาศมั่นคง บรรยากาศค่อนข้างผ่อนคลาย อุตสาหกรรมหลักคือการประมงและอุตสาหกรรม (เช่น เครื่องจักรกลละเอียด) เคยเป็นหนึ่งในไม่กี่พื้นที่ยุ้งฉาง แต่ตอนนี้ก็แค่พอเลี้ยงตัวเองได้เท่านั้น ที่นี่ไม่มีสงครามมาเกือบร้อยปีแล้ว ระดับความปลอดภัยและวัฒนธรรมจึงสูงมาก ปีนี้เพิ่มความเข้มข้นด้านการศึกษา ในเฟรย์ยาร์ดมีโรงเรียนแห่งหนึ่งชื่อ「โรงเรียนเซนต์บาร์มิลเลียน」นับถือเทพแห่งความเมตตา「เทเรซาท」มีชื่อเสียงมากในหมู่โรงเรียนศาสนา ยึดหลักการศึกษาที่ให้นักเรียนเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ นักเรียนส่วนใหญ่ตั้งใจเรียนเทววิทยาเพื่อพัฒนาทักษะเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ของตน ผู้เชี่ยวชาญเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์สามารถเลือกเข้าสู่กองอัศวินศักดิ์สิทธิ์ได้ แต่ที่นี่ไม่มีสงครามมาเกือบร้อยปีแล้ว กองอัศวินศักดิ์สิทธิ์ในปัจจุบันจึงเป็นเพียงอาชีพที่มีชื่อเสียง หรือจะพูดว่าเป็นอาชีพที่ถูกมองเหมือนศิลปินชื่อดังก็ได้ ถึงอย่างนั้นนักเรียนในชั้นเรียนชั้นสูงก็ยังพยายามกันอยู่ แต่ตัวเอกกลับ……ไม่ตั้งใจเรียนเลย……
เมื่อฤดูร้อนอันร้อนระอุเปลี่ยนผ่านสู่ฤดูใบไม้ร่วงที่เย็นลง……ริว……กำลังกลุ้มใจ การสอบจัดชั้นเรียนของภาคเรียนหนึ่ง (โรงเรียนนี้เปิดภาคเรียนเดือนกันยายน) สิ้นสุดลงแล้ว จะแบ่งชั้นตามผลคะแนน โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนที่มีไว้เพื่อศึกษาต่อ ยึดหลัก「ความสามัคคีช่วยเหลือกัน」ฟังดูดี แต่ความจริงก็คือ「ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกคนต้องรับผิดชอบร่วมกัน ถ้าลงโทษก็ลงโทษทุกคน」ถ้าเป็นชั้นเรียนที่ผลการเรียนดีก็คงก่อให้เกิดมิตรภาพขึ้นได้ แต่ชั้นเรียนของเรากลับรวมเอาพวกเด็กมีปัญหาไว้ด้วยกัน
ตัวผมเองก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นนักเรียนดีเด่นอะไร ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อของผมที่เป็นบาทหลวงอยู่โบสถ์เล็กๆ บังคับ คนขี้เกียจอย่างผมคงไม่ไปโรงเรียนน่าเบื่ออย่างโรงเรียนศาสนาเทววิทยาหรอก นักเรียนคนอื่นๆ……จูลิโอ้ที่ชอบผู้หญิง เลโอ้ที่คลั่งดาบ ผู้หญิงที่ไว้ใจได้อย่างแคลร์ผู้ไร้เดียงสา ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ทีน่า และปรมาจารย์เวทมนตร์ดำเอเลน่า「พี่น้องจิวเวล」……ทำไมถึงรวมเด็กมีปัญหามากมายขนาดนี้! ผมก็คิดว่ามันเหลือเชื่อเหมือนกัน!?
ยิ่งไปกว่านั้น อาจารย์ผู้ดูแลซึ่งเป็นซิสเตอร์ กลับกลายเป็นพี่ไอนะของบ้านผมเอง นี่มันเหลือเชื่อสุดๆ พี่ไอนะของบ้านผมเนี่ยนะ เป็นคนที่ใจดีกับทุกคน มีทักษะเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์สูงมาก ถูกคนรอบข้างเรียกว่า「นักบุญหญิงแห่งเฟรย์ยาร์ด」อะไรทำนองนั้น……แต่จริงๆ แล้วเป็นคนขี้แย ชอบอ้อน และเป็นคนที่ติดน้องชายขั้นรุนแรง การสอนเด็กนักเรียนอะไรนั่นไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลยสักนิด สรุปคือ……อย่างน้อยก็ขอร้องอย่ามาเกาะแกะผมต่อหน้าคนอื่นเลย………
วันหนึ่ง……ได้ยินว่าชั้นเรียนของเราจะมีนักเรียนแลกเปลี่ยนมาใหม่ ได้ยินว่าเป็นเด็กผู้หญิงจากตะวันออก จบการศึกษาด้วยผลการเรียนดีเยี่ยมแบบข้ามชั้นจากโรงเรียนที่นั่น เป็นสาวน้อยอัจฉริยะที่เหลือเชื่อจริงๆ แน่นอนว่าที่นั่นเธอเรียนวิชาเทวศาสตร์ตะวันออกเป็นหลัก การมาแลกเปลี่ยนที่นี่ก็เพื่อเรียนศาสตร์แขนงอื่นและเปิดหูเปิดตา……ยังไงก็ตาม ศาสนาประจำชาติของเราไม่ได้กดขี่ศาสนาอื่น มักรับผู้นับถือนิกายอื่นอยู่เสมอ